Zgubiła nam się czułość

Zgubiła nam się czułość
Wśród zgiełku i hałasu

Zgubiła nam się czułość
Wśród zadań, braku czasu

Zgubiła nam się czułość
Wśród garnków i zakupów

Zgubiła nam się czułość
Wśród dzieci, rat, wydruków

Zgubiła nam się czułość
Wśród tweetów, postów, memów

Zgubiła nam się czułość
Sami nie wiemy czemu…

A czułość to spojrzenie, błysk oka
dotyk dłoni

A czułość to spotkanie – niespieszne,
bez pogoni

A czułość to herbata i spacer
powłóczysty

I czułość to smak lata, przy słońcu
bardzo bliski

Więc szukam mej czułości, by w sercu
ją zatrzymać

By być w niej, żyć z nią teraz
nie tylko ją wspominać

Za rękę lekko chwycę
herbatę ciepłą zrobię

By znów odnaleźć czułość
By znów pokochać ją w sobie…