PL EN DE

Blog

Rekomendacje szkoleń i rozmowy o empatii

Autor: @pozytywnerelacje | 2018-12-13

A tu będzie o Porozumieniu bez Przemocy. O tym, jak żyję z empatią i o tym, jak się nią dzielę. Będą też głosy osób, które doświadczyły komunikacji empatycznej w czasie moich warsztatów.

30.09.2018 – Byłam gościem Dariusza Bugalskiego w audycji „Wszystko, co najważniejsze”. I znów opowiadałam o empatii w życiu i jej wpływie na pogodę ducha.

Link do audycji: https://www.polskieradio.pl/9/7067/Artykul/2196067,Jak-osiagnac-pogode-ducha

06.09.2018 – Miałam wielką przyjemność móc wypowiadać się w audycji „Za, a nawet przeciw w Radiowej Trójce” na temat życzliwości. Zapraszam do wysłuchania audycji. 

https://www.polskieradio.pl/9/302/Artykul/2186709,Czy-potrafimy-byc-zyczliwi 

– Ludzie, któzy mają „serce żyrafy”, to, w kontekście komunikacji empatycznej, osoby, które mają kontakt ze swoimi własnymi potrzebami. Zdają sobie sprawę z tego, że to oni są odpowiedzialni za realizację tych potrzeb i sami mają wybór sposobu ich realizacji. Mówiąc bardziej czytelnie, patrząc na tą sytuację z tramwaju, można powiedzieć, że krążyło tam kilka potrzeb. Po pierwsze, kobieta, która wsiadała, potrzebowała wsparcia. Było dziecko, które hałasując pokazywało, że potrzebuje odpoczynku. Myślę, że była tam też niespełniona u niektórych osób potrzeba bezpieczeństwa i potrzeba spokoju. I to, co zrobił ten mężczyzna, to spełnienie wszystkim wokół ich potrzeby – mówi Małgorzata Żółtaszek z Porozumienia Bez Przemocy.

19.09.2016 – W programie Godzina Wychowawcza w radiowej Trójce opowiadałam o Porozumieniu bez Przemocy i o tym, jak filozofia ta może nas wspomóc w relacji z dzieckiem. Zachęcam do wysłuchania audycji: 

https://www.polskieradio.pl/9/5363/Artykul/1670133,Porozumienie-z-dzieckiem-bez-przemocy

– Komunikacja empatyczna to dochodzenie do tego, z jakiego powodu ludzie zachowują się w taki, a nie inny sposób – wyjaśnia Małgorzata Żółtaszek, która na co dzień stosuje komunikację empatyczną i prowadzi warsztaty dla rodziców.

Garść rekomendacji

„Najbardziej podobało mi się poszanowanie autonomii uczestników. Niektóre szkolenia psychologiczne bywają „opresyjne”, a na tych zajęciach nie byliśmy do niczego przymuszani. Gdyby wszystkie warsztaty psychologiczne dawały takie poczucie swobody i wolnego wyboru, miałabym większą ochotę i odwagę, aby w nich uczestniczyć.”

„Inspirujące podejście do tematu trudnych sytuacji, chętnie przeanalizowałabym więcej różnych problematycznych sytuacji. Bardzo odkrywcze dla mnie!”

„Prowadzenie było rewelacyjne, tylko mam wrażenie, że za krótkie”

„Prowadząca znakomicie integruje grupę. Stwarza przyjazną atmosferę i sprawia, że uczestnicy chętnie dzielą się swoimi doświadczeniami.

„Super! Bardzo ciekawe warsztaty. Przydatne informacje”

„Konkretne rzeczy, przydatne w pracy”

„Zajęcia przebiegały w gorącej atmosferze. Każdy kto chciał mógł zabrać głos i wypowiedzieć się”

„Ważne było uświadomienie jakie mamy potrzeby, zarówno uczniowie, jak i nauczyciele”

„Prowadząca umiejętnie podtrzymywała kontakt na warsztatach i dyskusję”

NonViolent Communication, czyli co?

Autor: @pozytywnerelacje | 2018-08-15

– Czym się zajmujesz?

– Jestem trenerką i coachem. Pracuję indywidualnie, z parami i grupami w czasie szkoleń. Pomagam ludziom w budowaniu relacji wygrany-wygrany. Moją pracę opieram na Porozumieniu bez Przemocy (NonViolent Communiaction – NVC) Marshalla Rosenberga. Inaczej mówiąc na komunikacji empatycznej.

– Aha…, czyli na czym dokładnie?

No właśnie. Co to jest NonViolent Communication? Dlaczego o Porozumieniu bez Przemocy mówi się w kategoriach komunikacji empatycznej? Co Marshall Rosenberg miał na myśli? I dlaczego sympatycy NVC mają hopla na punkcie żyraf:)  

„Work-life balance” pod lupą empatii

Autor: @pozytywnerelacje | 2018-08-01

Kocham moją pracę. Czasem wydaje mi się, że gdybym nie miała żadnych innych obowiązków, mogłabym spędzać w niej większą część czasu. Sytuacja nie jest jednak taka prosta, ponieważ oprócz prowadzenia firmy Pozytywne Relacje jestem też mamą i żoną mojego męża. Mam też domagającego się uwagi kota 😉 I dla wszystkich chciałabym być obecna. Również dla siebie.

Jak połączyć wielość ról, w których funkcjonujemy? Jak uzyskać równowagę?  

Energia relacji

Autor: @pozytywnerelacje | 2018-07-11

Jaki był dziś Twój poranek? Czy ktoś powiedział do Ciebie „Dzień dobry kochanie?”. A może spotkałaś (spotkałeś) sąsiada, który uśmiechnął się do Ciebie od ucha do ucha? Czy udało Ci się bez problemu wyjechać z drogi podporządkowanej, bo ktoś Cię wpuścił? Czy w firmie ktoś zadbał o to, aby było świeże mleko do kawy?

A może było inaczej? Rano wstałaś (wstałeś) ze spuszczoną głową, z powodu wczorajszej kłótni. Sąsiad udał, że Cię nie widzi. Na skrzyżowaniu ktoś uporczywie na Ciebie trąbił, a zamiast mleka zastaliście jedynie pusty karton po nim?

Jak to na Ciebie wpłynęło? Czy ma znaczenie to, w jakich relacjach jesteś z innymi ludźmi? Czy przywiązujesz wagę do tego, jak się do Ciebie odnoszą, jak na Ciebie patrzą, jakim tonem głosu do Ciebie mówią, jakich słów używają? Czy ma znaczenie to, czy jesteś w relacji partnerskiej, czy hierarchicznej?

Czy w ogóle zwracasz uwagę na swoje samopoczucie? A może mówisz „Nie mam na to czasu, mam za dużo pracy”, a potem padasz ze zmęczenia po rozmowie pełnej sprzecznych punktów widzenia?

Czy relacje z ludźmi wpływają na Twój poziom energii? To pytanie retoryczne. Oczywiście, że tak.  

Wypalenie zawodowe, a niespełnione potrzeby.

Autor: @pozytywnerelacje | 2018-07-04

Dostałem (dostałam) pracę. Było wielu kandydatów, ale wybrali właśnie mnie. Wynegocjowałem (wynegocjowałam) satysfakcjonującą mnie stawkę i cieszę się na zadania, które będę wykonywać. Mam poczucie, że będę się w tej pracy mocno rozwijać i że mam duże szanse na rozwój.

Znacie ten moment? Tę radość, entuzjazm, spełnienie i satysfakcję? Tę energię i gotowość do działania? Niekiedy niepokój, czy na pewno podołam, ale też dumę, że to właśnie ja dołączam do nowego zespołu?

Dlaczego zatem nie wszystkim udaje się utrzymać te emocje? Dlaczego u niektórych, po upływie czasu, pojawiają się zmęczenie, zniechęcenie, rozczarowanie, frustracja, niepokój, napięcie, nerwowość, brak energii i smutek? Co się takiego dzieje, że z entuzjazmu przechodzimy na wypalenie? Z lekkości w permanentny stres?

Gdyby spojrzeć na wypalenie zawodowe z perspektywy komunikacji empatycznej okazałoby się, że jest ono efektem niespełnionych potrzeb.